Չեմ պնդում, որ 100 տոկոսանոց անսխալ որոշում ենք կայացրել. հանձնաժողովի անդամը՝ Դեբեդ նետված փոքրիկի խնամակալության մասին Ի՞նչ օգտակար հատկություններ ունի այս սեզոնի ամենասիրված հատապտուղը՝ ելակը   Մանթաշյանի առողջական վիճակը նիստից նիստ ավելի է վատանում.ի՞նչ կորոշի այսօր դատարանը Հայաստանը հայտնվել է ֆուտբոլի գնդակի դերում.քաղաքագետը՝ Փաշինյան-Ալիև-Միշել առաջիկա հանդիպման մասին Հայաստանը չպետք է խաղա Ռուսաստանի «կրտսեր եղբոր» դերը. Գերագույն Ռադայի խորհրդական  Ինչու՞ են 44-օրյա պատերազմում զոհված Սամվել Մարգարյանի այրուն ստիպել ազատման դիմում գրել. ուշագրավ մանրամասներ Թոշակառու մարդկանց 90%-ը մոբիլ չէ, սա ուղղակի շոու է. տնտեսագետը՝ թոշակառուների անկանխիկ գնումներ անելու որոշման մասին Ադրբեջանցիների նպատակն այդ բնակավայրերը վերցնելն ու վերաբնակեցնելն է.արցախցի պատգամավորը՝ Բերձորի միջանցքը շրջանցող այլընտրանքային ճանապարհի  մասին  Կյանքի միջանցք Լաչինը. լրացավ Բերձորի ազատագրման 30 տարին (տեսանյութ) Սա շատ գաղտնի, շատ խիստ, նեղ մարդկանց շրջանակում պայմանավորվածություն է. Մետաքսե Հակոբյանը՝ Աղավնոյի շուրջ իրադարձությունների մասին  Խաչատուրովին որևէ կերպ չեն կարող հետ պահել իր նպատակներից. Միհրան Պողոսյան  Նարեկ Մանթաշյանը, շաքարից բացի, ունի նաև երիկամների հետ կապված խնդիր. պաշտպանը մանրամասներ է հայտնում նրա վիճակից
Լավագույն տեսանյութերը. Youtube


Գերմանիան ստանձնեց իր պարտականությունները, իսկ Թուրքիան չի հրաժարվել Թուրանից. միջազգայնագետը՝ Իսրայելի եւ Կիպրոսի հետ համեմատությունների մասին

Քաղաքական

Երեկ ԱԺ քառօրյա նիստի առաջին օրը լրագրողների հետ զրույցում իշխանական պատգամավորները մի քանի անգամ նշեցին, որ պետք է Ադրբեջանի հետ թշնամությանը վերջ տանք։ Լրագրողների հարցին, թե այն ադրբեջանցիների հե՞տ, որոնք մի քանի օր առաջ երեք 18-ամյա տղաների սպանեցեին, Խաչատուր Սուքիասյանը պատասխանեց. «Նախ առաջին՝ ես չգիտեմ ինչից է սկսվել այդ ամեն ինչը։ Երկրորդ՝ մենք պետք է լուռ, նյարդերը զսպած այդ ամեն ինչը կառավարենք»։ Սուքիասյանն ասում է, որ հրեաների ցեղասպանություն է եղել, բայց նրանք  այսօր Գերմանիայում հաշտ ապրում են։

ArmDaily.am-ը զրուցել է միջազգայնագետ Դավիթ Կարապետյանի հետ՝ պարզելու, թե ինչ միտում ունի իշխանությունը այս թեզերը օրակարգ բերելով, որքանով են համեմատելի Թուրքիան եւ Գերմանիան եւ հայերի եւ հրեաների ցեղասպանությունը։

-Պարոն Կարապետյան երեկ մեր իշխանության ներկայացուցիչները խոսում էին Հայոց Ցեղասպանության օրակարգից դուրս գալու մասին, հրեաների և գերմանացիների հարաբերությունների մասին։ Ինչու՞ չի կարելի կամ կարելի՞ է արդյոք Իսրայելի և Գերմանիայի տարբերակը համեմատել Հայաստանի և Թուրքիայի իրավիճակի հետ։

-Եկեք տարանջատենք, որովհետև դրանք անհամեմատելի իրադարձություններ են իրենց բովանդակությամբ, եթե գիտեք տվյալ դեպքում Իսրայելի պարագայում մենք լրիվ այլ պատկեր ենք ունեցել, որովհետև ամենապրիմիտիվ գիտելիքների տեր մարդը հասկանում է, որ Գերմանիա-Իսրայելի դեպքում դրանք լրիվ այլ հարաբերություններ ունեցան։ Գերմանիան ստանձնեց իր պատասխանատվությունը, որ կատարել է հոլոքոստ ու ամբողջ պատասխանատվությամբ ինքը պատժվեց, այսինքն ինքը ինքնապատժվեց։ Գերմանիայում հասարակությունը սովորեց, որ պետք է այլադասությունը դնի մի կողմ ու առհասարակ ընդունի իր մեղքի բաժինը։ Թուրքիայի դեպքում բացակայում է այդ ամեն ինչը, այսինքն համեմատել իսրայելական հոլոքոստի հետ ցեղասպանությունը, որը առավել ևս Թուրքիայի կողմից չի ընդունվել, խեղաթյուրված պատկերի առաջ ենք կանգնելու, դրանք անհամեմատելի փաստեր են, որովհետև այս պարագայում Իսրայելը տեսավ այն, ինչը որ կոնկրետ հոլոքոստ իրականացնող պետությունը ինքնակամ ընդունում է իր մեղքափայ բաժինը ու ընդունեց հետևանքները։ Մեր դեպքում պատկերը լրիվ այլ է, մեր դեպքում ունենք առանց նախապայման նախնական պայմանավորվածություն, իհարկե շատ չակերտներ դեռ չի բացվում, որպեսզի ամբողջական պատկերը հասկանանք, բայց ես որպես նաև դիվանագետ  կարող եմ հստակ արձանագրել, որ նախնական բանագնացների հանդիպման արդյունքը ավելին չէր էլ կարող ակնկալվել։ Այս էտապում, լավագույն դեպքում, ճանաչողական այցելություններ են, մեկմեկու ճանաչելու հնարավորություն ընձեռվեց և բնականաբար հստակեցում տեղի ունեցավ, եթե առանց նախապայմանների ենք համագործակցում, սկսում ենք տարբեր ուղղությունների վրա աշխատել ամեն մեկը իր իշխանություններին պետք է ներկայացնի մյուս կողմի դիրքորոշումը։ Տվյալ դեպքում մենք ունենք հստակ փաստ, որ ունենք առանց նախապայմանների երկկողմանի նախնական համաձայնություն, որը ֆիքսվեց։ Հիմա թե դրանից հետո գործնականում ինչ տեղի կունենա, այ դա արդեն հաջորդ հանդիպումների ընթացքում նոր պարզ կլինի, ինչքանո՞վ կլինի այն լուսաբանված, ինչքանով այն հասարակության համար հասանելի կլինի որպես ինֆորմացիա, դա հարցի մյուս կողմն է, ինչքանով կտրամադրվի հասարակությանը ճշգրիտ ինֆորմացիա, դա արդեն ժամանակը ցույց կտա։ Իսկ առհասարակ ինչ տեղի ունեցավ Ազգային ժողովում այդ քննարկումների արդյունքում, Դուք ինքներդ ականատես եղաք, էլի խայտառակվեցինք ամբողջ աշխարհով, որովհետև էլի առանց օրակարգ, առանց բովանդակության անսկզբունք նիստ, որի արդյունքում միայն մեկմեկու մեղադրականներ հնչեցին, և ոչ օրակարգային, այսինքն օրակարգ գոյություն չուներ այդ օրը։

Դուք նշեցիք, որ հայ-թուրքական ներկայացուցիչների առաջին հանդիպումը առանց նախապայմանների է եղել, բայց եթե առանց նախապայմանների սկսենք բանակցությունները, ինչ երաշխիքներ ունենք, եր Ցեղասպանության հարցը դուրս չի մղվի օրակարգից, հատկապես, որ թշնամին հակված չէ պատմական փաստը ընդունել, իսկ իշխանությունը համերաշխության քարոզ է տանում։

-Առհասարակ, եթե փաստացի նայում ենք, գրեթե բոլոր երեք նախագահների ժամանակ էլ մենք ունեցել ենք նման դրվագ, եթե հարցին տանք անկեղծ պատասխան, բոլորն էլ առանց նախապայմանի պատրաստակամություն են հայտնել հարաբերությունների կարգավորմանը, նույնիսկ սահմանների բացմանը, առևտրատնտեսական շրջանառությանը և այլն։ Այս պարագայում խնդիրը ինչումն է կայանում, նախ հասկանանք, եթե առանձին ենք դիտարկում Հայոց ցեղասպանության ճանաչումը Թուրքիայի կողմից, որը որ չի մտնում այս բանակցությունների մեջ որպես նախապայման, դա հարցի մյուս կողմն է, այսինքն Հայաստանը չի հրաժարվում Հայոց Ցեղասպանությունից, բայց կոնկրետ հայ-թուրքական այս օրակարգով բանակցությունների սեղանին այն դրված չէ, այսինքն չի քննարկվում, բայց դա չի նշանակում Հայաստանը առհասարակ, բացարձակապես հրաժարվում է ցեղասպանություն տերմինից և այդ իրականությունից, այսինքն դա թողնում ենք ուրիշ մակարդակի, ուրիշ հարթության կամ ուրիշ վայրում, ուրիշ քննարկման արդյունք որպես, իսկ այս պարագայում զուտ քննարկումը գնում է հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորման՝ որպես քաղաքական ենթատեքստ համարելով այն, որ որևիցե նախապայման չենք դիտարկում։ Ես ինքս, հասկանալով կարևորությունը, ինչ-որ տեղ հայ-թուրքական հարաբերությունների դրական տենդենցին անցնելու հավակնությունը, ինչքան էլ որ հասկանում ենք ՝ հարևան է ու փակ սահմանները այդքան էլ մեզ համար ձեռնտու չեն, ես անկախ ամեն ինչից կարծում եմ, որ Հայաստանի Հանրապետությունը Հայոց ցեղասպանությունից հրաժարվել չի կարող, դա անընդունելի փաստ կլինի, ես ինքս դա չեմ ընդունի, ուղղակի մենք պետք է հասկանանք, որ հարաբերությունների հաստատման ընթացքում պետք է առանձնահատուկ դեր հատկացնենք Հայոց ցեղասպանության միջազգային ճանաչմանը և Հայոց ցեղասպանության ճանաչումը ընդհուպ մինչև Թուրքիայի ապարատների պետական կառավարման խորհրդարանի կողմից։ Այս պարագայում հստակ մենք պետք է տարանջատենք ու հասկանանք՝ ժողովրդի մոտ այդ թերի կարծիքը կամ թյուրըմբռնումը, հենց դրանից է գալիս, որովհետև իշխանությունները անկեղծ չեն այս հարցով, անկեղծ չեն, չեն ասում, որ եկեք տարանջատենք տվյալ դեպքում խոսքը գնում է հայ-թուրքական հարաբերությունից մեկը մյուսին ինչ-որ բան առաջարկելով կամ պահանջելով, ուրիշ բան է, երբ ուրիշ հարթության վրա, ուրիշ մակարդակով, թեկուզ և հետագայում դիվանագիտական խողովակով հարցը բարձրացվի Հայոց ցեղասպանության ճանաչմամբ։ Հստակ պատասխան չեն տալիս, հիմա բացարձակապե՞ս իշխանությունները հրաժարվում են Հայոց ցեղասպանությունից որպես պայման առաջարկելու, թե դա ընդամենը կրում է այլ բնույթ և այլ հարթության վրա է լինելու։

Արդյոք օրերից մի օր Հայաստանի և Թուրքիայի հարաբերությունները կարող են լինել այնպիսին, ինչպիսին Գերմանիային և Իսրայելինն է՝ հաշվի առնելով այն փաստը, որ կարծես Թուրքիան չի հրաժարվում Մեծ Թուրանի ծրագրից։

-Ընդհանրապես ցեղասպանող ազգերը, տվյալ դեպքում քաղաքակիրթ Գերմանիան, գտավ ճանապարհներ, որպեսզի իր մեղքը ընդունելով փորձի Իսրայելի հանդեպ բարիդրացիական ցանկացած տիպի հարաբերություններ կարգավորելով ժողովրդի հիշողության մեջ մանավանդ սերնդեսերունդ փորձի ձերբազատել, որպեսզի այդ հիշողությունը դուրս գա։ Չնայած, որ գենետիկ հիշողությունը մեկ է պահպանվում է, դա լինի հայերիս մոտ, լինի Իսրայելի մոտ։ Նրբությունն ինչումն է՝ սերունդներին փոխանցում ենք այն, ինչը որ տեղի ունեցել է ու պատմականորեն ներկայացնում ենք, որ դրա մասին չպետք է երբեք մոռանալ ու պետք է պահանջատեր լինել, ես դրա կողմնակիցն եմ։ Ցանկացած պարագայում, նույնիսկ Իսրայելի դեպքում, ինչքան էլ որ փոխհատուցել են ամբողջ կատարվածի դիմաց, միևնույնն է դա պատմական դեպք է, որը երբեք հիշողությունից ջնջել չի կարող, մանավանդ հայ ժողովրդի հանդեպ տեղի ունեցածը։ Դուք ճիշտ համեմատական եք անցկացնում՝ Թուրքիայի հանրապետությունը այն պետություն չի, որ նա ձերբազատի իրեն նման բեռից, այսինքն նման մեղքի ընդունումից, մասնավորապես, որ լավ նշեցիք՝ Թուրանի գաղափարը կա մինչև Ալթայի բոլորիս հայտնի։ Նրանք նույնիսկ պատրաստակամ են բնաջնջել, նստակյաց ժողովրդին դարձնել քոչվոր, ինչպես իրենք են քոչվոր, և հակառակը իրենք են նստակյաց դարձել, մենք ենք դարձել քոչվոր։ Այո նրանք չեն ձերբազատվել իրենց պլաններից, հատկապես՝ Թուրանի գաղափարից։ Հետևաբար մեր գերխնդիրը այն է, որ մենք բոլոր միջազգային հարթակներում մինչև վերջ պայքարենք, որպեսզի ցեղասպանությունը միջազգայնորեն ճանաչի։ Դրա արդյունքում մենք կշահենք այն, որ քաղաքակիրթ աշխարհը դրան կտա իր պատասխանը։ Գալու է այդ օրը, որ  Թուրքիան առերեսվելու է այդ փաստի հետ և ընդունելու այդ փաստը, հարցը, թե դա մեր սերունդը տեսնելու է, թե ոչ։ Ինչ վերաբերում է հայ-թուրքական հարաբերություններին շատ կարևոր հարց կա, որը որ մեր օրակարգում գրեթե բացակայում է։ Ես չեմ տեսել որևէ իշխանական մոտեցում առ այն, թե լավ ենթադրենք Թուրքիայի հանրապետությունը ճանաչում է Հայոց ցեղասպանությունը, հետո ի՞նչ է տեղի ունենալու, այսինքն Հայաստանը ի՞նչ պահանջներ է դնելու տարածքային պահանջներ, ֆինանսական պահանջներ, այսինքն մենք ինչպես ենք պատկերացնում հաջորդ պրոցեսը։ Ես ինքս ունեմ իմ մոտեցումը, թե իրավական առումով ինչից կարելի է սկսել, բայց չունենք պատկեր, թե իշխանությունը այդ կտրվածքով ինչ է պահանջում։ Մենք պետք է հասկանանք, թե ինչ ենք ակնկալում Թուրքիայից, որովհետև ճանաչելը դեռևս հարցի մի կողմն է, դա դեռևս հատուցում չէ, մենք իրավական տեսանկյունից պետք է հասկանանք դա մեզ ինչ կտա կամ ինչ քայլեր է ՀՀ-ի համար ստեղծվում։ Առայժմ ես չեմ տեսել որևիցե լուրջ մոտեցում, թե տվյալ քաղաքականությունը, որը մենք վարում ենք, այսինքն ամբողջ աշխարհով ճանաչման պրոցեսն ենք մենք փորձում ապահովել, դրանից հետո նույնիսկ Թուրքիայի ճանաչումը ինչ է տալու մեզ և մենք ինչ ենք ակնկալում ստանալ Թուրքիայից։

Մեր իշխանությունները ավելի խաղաղասեր քաղաքականություն են վարում, փոխարենը Ադրբեջանի նախագահը վերջերս հարցազրույցի ժամանակ սպառնալիքներով խոսեց Հայաստանի հետ, սպառնաց, որ ճանաչի Ադրբեջանի տարածքային ամբողջականությունը, հակառակ դեպքում իրենք կորցնելու ոչինչ չունեն, կորցնողը մենք ենք։ Ինչո՞վ պայմանավորենք մեր իշխանության այս կեցվածքը։

-Մենք գործ ունենք անկեղծ թշնամու հետ, ես բազմից շեշտել եմ, որ Ալիևը անկեղծ թշնամի է, նա բացահայտ ասում է այն, ինչ մտածում է, նա անում է այն, ինչ ուզում է ու ինքը, այո, կրկին խոսեց իր նախկինների, այսպես ասած, դժբախտ ու դժգույն ճակատագրից, թե ինչպես իրենց խեղճ ու կրակ պապերին Զանգեզուրից տեղահանել են, որ Զանգեզուրը, այսպես ասած, հայկական չեն, Էրիվանը, Գոյչան իրենց պապենական հայրենիքի մասն են, որը 1918-1920 թվականներին օտարվել են։ Նույնիսկ, այո, եթե մենք մեզ խելոք չպահենք «վայն եկել է մեզ տանի»։ Ինքը կփորձի նաև այդ տարածքները վերադարձնել, հետևաբար արշավանքի նկրտումներ ունի Սյունիքում։ Բնականաբար թշնամին այդ նպատակը ունի՝ հաշվի առնելով և հասկանալով աշխարհաքաղաքական կարևորությունը Սյունիքի, որովհետև դա Նախիջևանի ինքնավար մարզի հետ կապն է  ապահովում։ Դուք գիտեք, որ Մեղրին իրենց համար կոկորդում կանգնած բան է։ Բայց ասեմ, որ Ալիևը ցնորքների մեջ է անկախ ամեն ինչից, որ հաղթանակած պետություն է։ Չեմ կարծում, որ հաղթանակած պետության ղեկավարը նախ վարքագծով իրեն այդպես կդրսևորի և նման ռազմաշունչ հայտարարությունները միջազգային հանրության կողմից հատկապես շատ բացասական արձագանք են տալիս ու արդյունքում նա տուժելու է, որովհետև խոսել խաղաղությունից, պարտադրել խաղաղություն, բայց չգնալ խաղաղության այդ կոնցեպտը չի աշխատելու։ Այստեղ մեր դիրքորոշումն էլ տուժում է նրանով, որ ինչ է նշանակում խաղաղություն, եթե դիմացինդ չի պատրաստվում խաղաղության, ընդհուպ մինչև բացահայտ քո տարածքային ամբողջականությանը և նոր տարածքների գրավման է գնում, քո աշխարհագրական, պատմական երկրի անվանումները փոխում է, Google Map-ին հատուկ նամակ է ուղարկում, որպեսզի տեղանունների անվանափոխում լինի։ Ամեն ինչ գնում է նրան, որ եթե պատերազմը հաղթել են, ուրեմն շանս է տրվել նրանց ավելին գրավելու, ընդհուպ, մինչև ՀՀ սուվերեն տարածք մուտք գործելով։ Այս պարագայում բացի նրանից, մենք էլ սթափվելու կարիք ունենք, որովհետև այսպես ամենատիրությունը չի, որ պետք է հարց լուծի, այս պարագայում նա լուրջ խնդիրներ է իր իսկ առաջ առաջացնում ՝ մերժելով ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահների աշխատանքը, այսպես ասած, թոշակի է ճանապարհում, երբ դա միակ միջազգային միակ հարթակն է կարգավորելու համար Արցախի հակամարտությունը, անկախ նրանից դա՝ նա ցանկանում է, թե ոչ կամ կարհամարհի այդ կառույցի աշխատանքները, թե ոչ։

Արցախի հարցի կարգավորման մասին խոսելիս բերվեց Կիպրոսի օրինակը։ Գիտենք, որ Կիպրոսը երկրորդն անգամ հանրաքվեի միջոցով վերջնականապես որոշեց իր անջատումը Հունաստանից։ Որքանով է դրանք համեմատելի իրողություններ, կամ կարելի՞ է ասել, որ Արցախի հարցը ավելի դժվար է լուծելը, քան Կիպրոսինը։

-Կիպրոսը ևս օկուպացված է Թուրքիայի կողմից, բռնազավթված է կղզու գրեթե կեսը։ Տվյալ դեպքում ես հակված եմ Ձեզ հստակ ասել, որ ցանկացած կոնֆլիկտ ունի իր տարբերությունը մյուս կոնֆլիկտներից։ Մեր խնդիրը չես կարող համեմատել Ղրիմի կամ Կոսովոյի հետ։ Տվյալ դեպքում ճիշտ չի համադրել, թե ինչքանով են նման կամ տարբեր խնդիրները։ Ամբողջ աշխարհը ճանաչում է Կիպրոսը կղզիով հանդերձ, որը բռնազավթված է Թուրքիայի կողմից 1970-ականներից սկսած։ Մանավանդ նույն ՄԱԿ-ի բանաձևերով հաստատում է, որ ամբողջ կղզու տարածք դա Կիպրոսն է ու այն համեմատել Արցախի հետ, ես ճիշտ չեմ համարում, դա այդքան էլ կոռեկտ չի։ Կարծում եմ, որ Կիպրոսի պարագայում հարցի լուծումը ավելի իրական է, քան Լեռնային Ղարաբաղի։

Սեդա Մակարյան

 

 

ՀՀ և ԱՀ իշխանությունները հարկ է, որ չձեռնարկեն հայոց անկախ պետականությունը և Արցախի ապագան վտանգող քայլեր․ Մայր աթոռի Գերագույն հոգևոր խորհուրդ
Աննա Հակոբյանը Լիտվայի նախագահի տիկնոջ հետ հանդիպմանը նշել է, որ իր գործունեության հիմքում է առողջ ապրելակերպի և հասարակության կայուն զարգացման քարոզը
Նիկոլ Փաշինյանը ցավակցական ուղերձ է հղել Յուրի Ջավադյանի մահվան կապակցությամբ
Գեղարքունիքի և Կոտայքի մարզի մի քանի քաղաքներում ձյուն է տեղում
Ինչո՞ւ է չեղարկվել «Դիմադրության» այսօրվա հանրահավաքը
Կոչ ենք անում քաղաքական գործիչներին կանխել և դատապարտել «հայաստանցի» և «արցախցի» կեղծ ու վտանգավոր բաժանումը․ ՀՀ և Արցախի ՄԻՊ-ի հայտարարությունը
Նախագահ Խաչատուրյանը ցավակցական հեռագիր է հղել Յուրի Ջավադյանի մահվան կապակցությամբ
Գնել Սանոսյանն ընդունել է ՀՀ-ում Չեխիայի դեսպան Բեդրիխ Կոպեցկիին
Մայիսի 21-ին՝ ժամը 18:00-ին, «Դիմադրությունը» Ֆրանսիայի հրապարակում հանրահավաք է հրավիրում
Սպասվում է կարճատեւ անձրեւ եւ ամպրոպ
Այսօր հանրահավաք չի լինելու. Լևոն Քոչարյան
Աշխատանքային քննարկում՝ էլեկտրաէներգետիկայի ոլորտին առնչվող օրինագծերի մշակման թեմայով
Պարգևատրումները տրվում են բացառապես կոռուպցիոն դրսևորումները նվազագույնի հասցնելու համար՝ օրենսդրությանը համապատասխան. Ոստիկանություն
Անոնս. AD TV «Հարցազրույցի» հյուրն է Վազգեն Պետրոսյանը. Դիտեք այսօր՝ 21.30-ին
Վարչապետն ընդունել է Լիտվայի նախագահին
ՄԻՊ-ն անդրադարձել է Ադրբեջանում պահվող հայ գերիների և անհետ կորած անձանց ընտանիքների խնդիրներին
Թուրքիան պաշտոնապես աջակցում է Փաշինյանին. Վարուժան Գեղամյան
Չեմ պնդում, որ 100 տոկոսանոց անսխալ որոշում ենք կայացրել. հանձնաժողովի անդամը՝ Դեբեդ նետված փոքրիկի խնամակալության մասին
Արփի Գաբրիելյանի նոր լուսանկարը
ՀՀ նախագահի անունից տրվել է պաշտոնական ճաշ՝ ի պատիվ Լիտվայի նախագահի և նրա տիկնոջ
ԱՀԿ-ն փորձագետների արտակարգ խորհրդակցություն է հրավիրել
Մայիսյան ձյուն. Սուրենյանը տեսանյութ է հրապարակել
Լիտվայի գյուղատնտեսության նախարարի հետ հանդիպմանը անդրադարձ է կատարվել արտահանման և ներմուծման գործընթացների արդյունավետ կազմակերպմանը
Իրացման ցանցում հայտնաբերվել է ժամկետանց սննդամթերք. ՍԱՏՄ
Շենգավիթի ոստիկանության մոտ բախվել են BMW-ն, Kia-ն, Ford-ը, Mercedes-ն ու 2 Opel. կա 1 զոհ
Բարոնուհի Քոքսը բրիտանական իշխանություններին խնդրում է պատասխանատվության ենթարկել Ադրբեջանին՝ Արցախում հանցագործություններ կատարելու համար 
«Առանց Նիկոլ Հայաստան լինելու է». ակցիայի մասնակիցը՝ Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտում
«Դիմադրության» երթը դեպի Մատենադարան, որտեղ գտնվում է Լիտվայի նախագահը. Ուղիղ
Հակամարտությունների լուծման միակ ճանապարհը խաղաղ բանակցություններն են. Լիտվայի նախագահ
Ջանքերս մարդկանց հիմնախնդիրների լուծմանն են միտված. Շիրակի մարզպետ
Կառավարությունն ունի հանրային կառավարման բարեփոխումների հավակնոտ, բայց իրատեսական օրակարգ. Համբարձում Մաթևոսյան
«Նիկոլ դավաճան»․ ինչպես «Դիմադրություն»-ը դիմավորեց Հայաստանի և Լիտվայի նախագահներին
Հայաստանը Համաշխարհային գիմնազիադայիում արդեն 3 մեդալ է նվաճել
Հուշագիր՝ Չորաթանի Սուրբ Հռիփսիմե եկեղեցու նորոգման և վերականգնման մասին
Կարմիր բերետավորները բերման ենթարկեցին կարմիր «զոնտիկավորներին»
Չեխիայի ԱԳ նախարարի հետ հանդիպմանը Արարատ Միրզոյանն ընդգծել է հայ գերիների հայրենադարձման անհրաժեշտությունը
Տավրոս Սափեյանը նշանակվել է Թալին համայնքի ղեկավարի պաշտոնակատար
Հենց քաղաքացին է ՀՀ-ի ժողովրդավարության առանցքային երաշխավորը. Նիկոլ Փաշինյան
Այս ապագան է Արցախի բնակչությանն առաջարկում ԱՄՆ դեսպանն Ադրբեջանի կազմում. Ստեփան Դանիելյան
«Ամոթ...Նիկոլ դավաճան» վանկարկումների ներքո Փաշինյանը ժամանեց «Մարիոթ» հյուրանոց
Ի՞նչ օգտակար հատկություններ ունի այս սեզոնի ամենասիրված հատապտուղը՝ ելակը  
Նարեկ Մանթաշյանը կմնա կալանքի տակ
ԱՄՆ դեսպանը մտահոգություն է հայտնել ցուցարարների նկատմամբ իրավապահների կողմից ուժի կիրառման առթիվ
Ռոբերտ Խաչատրյանը և Բոլատ Իմանբաևը քննարկել են բարձր տեխնոլոգիաների ոլորտում համագործակցության հեռանկարները
Որպես անհետ կորած որոնվող Անդրանիկ Ղուկասյանը հայտնաբերվել է
Արմավիրի մարզում բախվել են Opel Vectra-ն և Opel Astra G-ն. կան վիրավորներ
44-օրյայի քննիչ հանձնաժողովի ավարտական եզրակացությունը հնարավոր առավելագույն ծավալով հասանելի կլինի հանրությանը. Անդրանիկ Քոչարյան
Համոզված եմ, որ ձեր այցը նոր շունչ կհաղորդի մեր հարաբերություններին. Վահագն Խաչատուրյանը՝ Լիտվայի նախագահին
Տղե’րք, գոնե միմյանց նկատմամբ տարրական հարգանք ունեցեք. Րաֆֆի Ասլանյան
Լիտվայի նախագահն այցելել է Հայոց ցեղասպանության հուշահամալիր
Ամենադիտված
Կայքի պատրաստում և սպասարկում՝ sargssyan™